Ten Year Challenge

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:

Mariëlle Eggenkamp ging de #10yearchallenge aan, met een foto van weliswaar 6 jaar geleden. En schrok toch even…

Het kan je op social media bijna niet zijn ontgaan: de #10yearchallenge. Mensen posten foto’s van zichzelf van 10 jaar geleden naast een recente foto. Dat zijn meestal geen hele erge close-ups, maar toch leuk. Ook de sterren zijn er natuurlijk als de kippen bij om te laten zien dat ze geen spat veranderd zijn. Mijn persoonlijke favoriet is die van komiek en acteur Marlon Wayans. Hij schreef bij zijn foto als commentaar: #10yearchallenge ain’t relevant to black folks let’s do an #110yearchallenge see if that works. Hij heeft natuurlijk volkomen gelijk, want 10 jaar meer of minder voor een donkere huid is meestal niet echt zichtbaar. Tenzij het een foto is van 9 jaar oud naar 19 jaar oud. Dat de uitdrukking ‘black don’t crack’ niet uit de lucht is gegrepen, zien we bij de foto’s van Marlon en Ne-Yo bijvoorbeeld weer goed terug.

 

Foto’s maken doen we bij hannah ook veel. Wij werken met een camera die de VisioFace heet. Deze camera maakt foto’s altijd van dezelfde afstand en met dezelfde belichting. Daarnaast kun je heel sterk inzoomen en per locatie zien hoe diep een rimpel is, hoeveel grote of kleine poriën er zitten en of er kleurverschillen zijn. Ook de zonschade kan zichtbaar worden gemaakt. Het is ook een behoorlijk genadeloos beeld dat je te zien krijgt. Als ik foto’s van klanten maak, grap ik weleens dat ze hiervan vast hun nieuwe profielfoto zullen maken. Ze schrikken er ook meestal van. In deze tijd van Instagram en Snapchat, en weet ik wat voor apps waar standaard de filter al in zit, zijn we een beetje vergeten hoe we er in het echt uitzien, denk ik…

 

Bij klanten die al wat langer komen, vergeet ik het helaas wel regelmatig, dat foto’s maken. Wel bij iedereen die voor het eerst komt, maar daarna blijft het nog wel eens liggen. Een paar maanden geleden realiseerde ik me dat ineens en heb ik veel mensen weer eens voor de camera gezet en deze foto’s vergeleken met die van 2, 3 of 4 jaar geleden. En eerlijk gezegd, in heel veel gevallen was ik blij verrast! Fronsrimpels die minder diep waren, een structuur die gladder was, een strakkere kaaklijn, minder diepe nasolabiaal plooi. Dat soort dingen. Dat is toch echt wel bijzonder, zeker in het geval van rimpels. Normaliter geef ik altijd aan: als een rimpel in een jaar tijd nog steeds even diep is, kun je dit zeker al als vooruitgang beschouwen. Maar dan ook echt verbetering (zonder een spuitje hè!), dat vind ik echt top. Ik moet er wel bij zeggen dat ik het zonder zo’n close-up niet echt gezien zou hebben. Verandering gaat vaak zo geleidelijk. Daar wen je aan, dus is het niet echt zichtbaar. Thank God voor de VisioFace dus!

 

Natuurlijk zijn er ook genoeg bij wie er wel veroudering zichtbaar was. Zeker als ik mensen fotografeer die ik maar heel sporadisch behandel. Ook onze eigen huidcoaches mogen eenmaal per jaar bij ons komen liggen en voor velen is dat, naast de trainingen, de enige keer dat ze in de behandelstoel liggen. Dat vinden ze zelf ook allemaal heel stom, maar het is net als het schilderwerk bij het huis van de schilder of de tuin van de tuinman. Het kan wel een opknapbeurtje gebruiken. Bij onszelf blijven dat soort dingen altijd liggen. De klant gaat voor. Ze zien er allemaal prachtig verzorgd uit, maar de tand des tijds knaagt dan toch zichtbaar door.

 

Voor mij weer bewijs dat regelmatig je huid goed laten stimuleren met bindweefselmassage en een goede peeling op zijn (winter)tijd je houdbaarheidsdatum flink kan verlengen. Vanmorgen ging ik zelf ook de uitdaging maar eens aan. Mijn vroegste foto stamt uit 2013. Een #6yearchallenge dus. Over de grote linie is er weinig verschil te zien, want deze huidcoach ondergaat braaf iedere zes weken een behandeling. En als het een weekje korter is, vind ik dat ook niet erg hoor! Maar één dingetje kwam nu wel erg opvallend naar voren: ik heb wallen. Daar bedoel ik geen donkere kringen mee die zoveel mensen als wallen benoemen, maar echt van die zakjes onder mijn ogen. In mijn beleving heb ik die ‘altijd’ wel een beetje gehad, maar met de genadeloze VisioFace kan ik er echt niet meer onderuit. Ze worden erger. Bij mij is het vet wat tussen mijn oogkringspier uit komt piepen, dus ik denk dat ik binnenkort toch eens een afspraak moet maken bij een leuke dokter. En of ik die foto’s ga posten, daar moet ik nog even over nadenken…

Mariëlle Eggenkamp

Meer blogs lezen van Mariëlle? Klik dan verder!